داشتم سایت های ایرانی رو امتحان میکردم ببینم چیا ب جز سایت دانشگاه کار میکنه، یهو فکرم رفت سمت اینجا
خیلی ناراحتم اولین چیزی که ب ذهنم رسید دوستم بود ک عازم کشوری دیگر بود و ناراحت بود ک توی این قطعی ها نمیتونم ب خانواده خبر بدم رسیدم و باید در بیخبری بمونیم
کاش اینجا رو یادمون میبود اونوقت میشد با ی کامنت از وضعیتش با خبر شیم..
چه وضعیه واقعا...
ی روزی چطور از این روز ها یاد میکنیم؟؟؟
فک کنم مث دوران کرونا که الان ک یادش میفتیم نمیتونیم هضمش کنیم بااا اینکه زندگیش کردیم این اتفاقات رو هم همینطوری ب یاد بیاریم
و نهایتا باید بگم که هممون، جونیمون، حیف بودیم عزیزم:)